birgün küçük kız hüzünlü bi yabancıya gülümsedi.bu gülümseme adamın kendini iyi hissetmesine neden oldu.bu hawada yakın bi gelecekte kendine yardım eden bi dostuna yardım etmediği aklına geldi.hemen bi not yazdı,yolladı.arkadası bu teşekkürden okadar zewk aldıki,her öylen yemek yediği lokantada calısan garson kıza yüklü bi bahşiş bıraktı.garson kız ilk defa bukadar büyük bi bahşiş alıyordu.aksam ewe giderken kazandığı paranın bi bölümünü her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı.adam öyle ama öyle minnettar oldu ki.iki gündür boğazından lokma gecmemişti.karnını ilk defa doyurduktan sonra,bi apartmanın bodrumundakı tek katlı odanın yolunu tuttu.öyle neseliydiki,bir sacak altında titresen köpek yawrusunu görünce,kucağına alıwerdi.küçük köpek gecenin soğoğundan kurtulduğu için mutluydu.sıcak odada sabaha kadar kosturdu.gece yarısından sonra apartmanı duman sardı.bir yangın baslıyordu.dumanı koklayan köpek öyle hawlamaya başladıki,önce fakir adam uyandı,sonra bütün apartman halkı.anneler babalar dumandan zehirlenmek üzere oln yawrularını kucaklayıp ölümden kurtardılar.bütün bunların hepsi,bes paralık bile maliyeti olmayan bir TEBESSÜMÜN sonucuydu!anladınız dimi hikayedeki alacağımız we günümüzde kawramını yitiren değerleri? toplum sadece kendi cıkarlarını we düşünmek deyildir we paylaşmaksa sadece maddi bi beklenti içine girmek değil!güwenilebilir we huzurlu bi dünya için el ele werelim...